Thorin, σε ευχαριστώ για τον χρόνο σου.
Μου εβαλες πολλά για προβληματισμό και ας τα πάρω ένα ένα.
Αργησα αλλα ηρθα και γω.
Για να δουμε αυτα που λεει ο φιλος Dimitri.
Σιγουρα κατ' αρχας οι τεχνικες της αγωνιστικης σκοποβολης εχουν εφαρμογη σε ολα τα ειδη οπλων και σε καποιο βαθμο και σε ολα τα αγωνισματα σκοποβολης.
Οταν μιλαμε για αγωνιστικα πυροβολα οπλα, οι τεχνικες εχουν πρακτικα απευθειας εφαρμογη με μικρες προσαρμογες.
Αν μιλαμε για 9αρια 45αρια κλπ, οι λεπτομερειες της τεχνικης συχνα χανονται στις κακες σκανδαλες, τις λαβες χωρις καμια εφαρμογη και την γενικη ελειψη ακριβειας αυτων των οπλων.
Εχεις δίκιο για τα 9άρια/45άρια. Δυστυχώς πέρα από τον περιορισμό ελάχιστου μήκους κάνης, τα υπόλοιπα δεν έχουν μεγάλη διαφορά από τα όπλα εμπορίου, εκτός φυσικά από κάποια παραγωγής (production) που είναι βελτιωμένα σε σχέση με τα απλά ή της open που επιτρέπονται πάρα πολλές βελτιώσεις.
Η σκανδάλη είναι το ΜΕΓΑΛΟ πρόβλημα, μια και πολλές έχουν ενσωματωμένο σύστημα ασφαλείας (νεκρή διαδρομή) οπότε έχεις να παλέψεις και με αυτό. Αρκετά βέβαια έχουν "αγωνιστική" κατασκευή, οπότε η σκανδάλη είναι καλύτερη (αν και πάντα το βάρος είναι σημαντικά μεγαλύτερο από αεροβόλου)
Οι λαβές είναι μια άλλη πονεμένη ιστορία και ανάλογα με την κατηγορία είτε μπορείς είτε δε μπορείς να κάνεις κάτι. Βέβαια επειδή σε αυτά τα διαμετρήματα δεν πάς για σκοποβολή ακριβείας (ολυμπιακού τύπου) τα προβλήματα δεν σε ταλαιπωρούν τόσο πολύ. (στην πρακτική οι αποστάσεις παίζουν από 3 έως και 25 μέτρα, αλλά οι διαστάσεις του στόχου είναι σχετικά μεγάλες και απλά πρέπει να βάλεις την σφαίρα μέσα στον στόχο, όχι να πάς για κέντρο)
Η τοποθετηση του δαχτυλου στην σκανδαλη που ανεφερεις εχει βαση αλλα περιλαμβανει και δοση γενικευσης.
Σωστο και οτι μια λαβη με κακη εφαρμογη επιρρεαζει την θεση του δαχτυλου στη σκανδαλη, αλλα στα αγωνιστικα οπλα που η σκανδαλη ρυθμιζεται προς ολες τις κατευθυνσεις αυτο το προβλημα ξεπερνιεται σχετικα απλα.
Το πατημα της σκανδαλης και η επιρροη του στην βολη δεν αφορα μονο τη σκανδαλη καθεαυτη.
Ειναι ενας συνολικος μηχανισμος που επιρρεαζει και τον τροπο που ισορροπουν οι πιεσεις ολων των δαχτυλων πανω στη λαβη.
Δεν το ήξερα για την ρύθμιση στα αγωνιστικά. Στα 9άρια δυστυχώς δεν έχεις πολλές επιλογές, οπότε ότι έχεις προσπαθείς να το εκμεταλευτείς με τον καλύτερο τρόπο.
Για τις πιέσεις των δαχτύλων το έχω δε'ι στην πράξη αφήνοντας επίτηδες διαφορετικό δάχτυλο κάθε φορά να μην αγγίζει την λαβή. Αυτό που παρατήρησα είναι ότι το μικρό δαχτυλάκι είναι αυτό που κάνει την περισσότερη ζημιά (και έιναι λογικά μια και λόγω απόστασης έχει και τον μεγαλύτερο μοχλό).
Η ανακρουση παλι, στα αγωνιστικα αεροβολα πιστολια ειναι απο ελαχιστη ως ανυπαρκτη, και με σωστη τεχνικη γενικα μπορουμε να την αγνοησουμε.
Αλλα και στα πυροβολα περισσοτερο ο φοβος της ανακρουσης θα επιρρεασει την ευστοχια παρα η ανακρουση η ιδια.
Θυμαμαι εναν τυπο στο ΚΕΒΟΠ που μου τον συστησαν σαν αστυνομικο να πυροβολει μανιασμενα με μια Μ92FS προς την γενικη κατευθυνση του στοχου,
και οταν το οπλο αδειασε το επομενο πατημα του στη σκανδαλη κατεβασε ολο το οπλο και ενα μετρο κατω απο το στοχο.
Το spray and pray είναι πολύ αγαπητό σε πολύ κόσμο (όχι μόνο στο ΚΕΒΟΠ, αλλά παγκόσμια)

(και λίγο πολύ όλοι περνάμε αυτή την φάση). Πρίν μερικές εβδομάδες είχαμε κρεμάσει μεταλλικούς δίσκους (περίπου 15-20 εκ διάμετρο) στα 25 μέτρα. Με σωστή σκόπευση η επιτυχίες ήταν σχεδόν 9 στις 10. Οι spray and pray απλά όργωναν το ανάχωμα από πίσω και άντε και 1 να πήγαινε στον στόχο.

Ναι στα πυροβόλα ο φόβος την ανάκρουσης είναι το μεγάλο πρόβλημα. Μάλιστα πολύ συνηθισμένο (αν ψάχνεσαι και θέλεις να μάθεις) είναι να βάλεις ανάμεσα τις σφαίρες και ένα αδρανειακό, οπότε μια και δεν υπάρχει ανάφλεξη και ανάκρουση, βλέπεις το τι πραγματικά κάνεις λάθος. Πιό σύνηθες από ότι βλέπω έιναι το κάτέβασμα από το ανέβασμα του όπλου.
Η ανάκρουση από μόνη της δεν είναι τόσο προβληματική (αν όλα τα άλλα γίνουν σωστά) μια και οι ταχύτητες είναι μεγάλες (συνηθως υπερηχητικές) και ο χρόνος του βλήματος μέσα στην κάνη πολύ μικρός (ειδικά σε σχέση με τα αεροβόλα). Υπεισέρχονται βέβαια και άλλοι παράγοντες, όπως ποιότητα και ρυθμός καύσης της πυρίτιδας, αλλά από ότι καταλαβαίνω περισσότερο στο follow through για την επόμενη βολή,παρά στην ίδια βολή.
Αν πραγματικά "ξεχάσεις" την ανάκρουση και ο πυροβολισμός έλθει σαν "έκπληξη" η σφαίρα βρίσκει στόχο.
Πιο συγκεκριμενα το σχολιο μου για την ταση αριστερα στον στοχο μου σε σχεση με τη λαβη,
η λαβη μου εχει δεχτει σημαντικες μετατροπες τελευταια με αποτελεσμα μεχρι να οριστικοποιησω καποιες απο τις αλλαγες
και να συνηθησω τη νεα αισθηση και το feedback του οπλου να εχω αλλαγες στο POI.
Αν ειμουν σε αγωνα θα διατηρουσα ενα τροπο πιασιματος ας πουμε, και θα ρυθμιζα φυσικα τα σκοπευτικα.
Στη προπονηση με ενδιαφερει πιο πολυ το feedback καθε βολης και να γκρουπαρω,
ειδικα καθως δοκιμαζα και μικροαλλαγες στις πιεσεις απο στοχο σε στοχο το POI δεν ηταν προτεραιοτητα,
το σφαλμα στις 3 δεξιες παντως ηταν σαφες.
Σημαντική έλλειψη σε εμάς πάλι είναι η άνετη ρύθμιση των σκοπευτικών (με μερικές εξαιρέσεις). Οπότε το μόνο που μπορώ να κάνω είναι η βελτίωση της λαβής, της σκόπευσης και απο κεί και πέρα, αν τα κάνω όλα σωστά, να διορθώσω το σημείο σκόπευσης. Αν βέβαια πάω στο σκοπευτικό 22άρι, τότε μπορώ να παίξω και με τα σκοπευτικά.
Το δικο σου θεμα που περιγραφεις σαν βολες αριστερα και λιγο χαμηλα, τυπικα μπορει να αποδοθει σε βαρυ πατημα της σκανδαλης, αλλα θα μπορουσε να ειναι και αυξηση του σφιξιματος των υπολοιπων δαχτυλων πανω στη λαβη κατα το πατημα.
Για τι οπλο μιλας αληθεια?
Κατά διαστήματα αντιμετώπισα και τα δύο. Τα ανακάλυπτα όταν έφτανα στο αδρανειακό φυσίγγι και ή έβλεπα το όπλο να κατεβαίνει επειδή έριχνα σφαλιάρα στην σκανδάλη ή να φεύγει αριστερά (και λίγο κάτω) επειδή έσφιγγα λίγο παραπάνω το μικρό δαχτυλάκι πολλές φορές και τα δυο.
Το καλό είναι ότι με το αδρανειακό, βλέπεις άμεσα το πρόβλημα και μπορείς να κάνεις τις απαράίτητες διορθώσεις (και φυσικά μετά από πολλές, μα πάρα πολλές επαναλλήψεις, να καταφέρεις να έχεις κάποια σταθερότητα). Ψάχνομαι βέβαια ακόμα πάρα πολύ και προσπαθώ να μαζέψω εμπειρίες και πληροφορίες από καθε σκοπευτικό άθλημα, μια και μπορεί να βοηθήσει, ακόμα και αν η αντιμετώπιση των προβλημάτων είναι διαφορετική από ότι μας μαθαίνουν στα πυροβόλα.
Συγνώμη για το "σεντόνι" και την κατάχρηση του χώρου.