Ο δικος μου τροπος σκοπευσης σχετικα με την αναπνοη ειναι ο εξης:
Παρατηρησα οτι οταν ειχα στηριγμενο οπλο και κοιτουσα μεσα απο τη διοπτρα τον στοχο, οταν ανεπνεα το σταυρονημα χαμηλωνε και πηγαινε λιγο αριστερα, οταν εκπνεα το σταυρονημα ανεβαινε λιγο προς τα δεξια. Προσπαθησα να φτιαξω μια νοητη γραμμη μεταξυ των 2 σημειων και βρηκα οτι αυτη η γραμμη ειχε σχεδον την ιδια κληση παντα.
Φερνω το σωμα μου σε μια συγκεκριμενη θεση ουτως ωστε κατα την εκπνοη το σταυρονημα να ειναι στο στοχο. Αναπνεω κανονικα.
Τωρα εκπνεω, βαζω το σταυρονημα στο στοχο , αναπνεω , το σταυρονημα χαμηλωνει αριστεροτερα, και οταν εκπνεω παλι το σταυρονημα ειναι παλι στο στοχο, μολις ειμαι ετοιμος (ισως μετα απο πολλες αναπνοες) ριχνω. Ετσι δεν αναγκαζομαι να κραταω την αναπνοη μου, γιατι πολλες φορες το κρατημα της αναπνοης για πολυ ωρα φερνει τα αντιθετα αποτελεσματα.
Οποτε κι αν το τηρησα αυτο παντα ειχα πολυ καλα αποτελεσματα.
Σχετικα με το κρατημα στην ορθια θεση, βαζω την αριστερη μου παλαμη να στηριζει το προστατευτικο της σκανδαλης και τα δαχτυλα απο την ιδια παλαμη να στηριζουν το εμπρος τμημα του οπλου (οσο φτανουν) ο αγκωνας ακουμπαει στη λεκανη.
Ειναι δυσκολο ομως για 4 κιλα οπλο , 1 μετρο και 10 εκατοστα μακρυ.
Νικος