Διαβάζω με περίσσια προσοχή όλα αυτά που έχουν γραφτεί.Το συμπέρασμά μου είναι ότι πρόκειται για μεμονωμένη περίπτωση που δεν ορίζει την νόρμα των πραγμάτων.
Παλαιότερα στα χρόνια της αεροβολιστικής μου "αθωότητας" είχα κάνει την μεγαλειώδη βλακεία να μετακινούμαι στο κέντρο της Αθήνας με δύο αεροβόλα τουφέκια χωρίς θήκη,στο πίσω κάθισμα.Στο πορτ-μπαγκάζ είχα και ένα Crosman 357 καθώς και ένα Beretta 92FS.Σε κάποιο φανάρι(συγκεκριμένα στους πύργους των Αθηνών),έρχεται δίπλα μου ένα KIA Sportage περιπολικό και σταματάει δίπλα μου στο φανάρι.Τυχαία κοίταξε ένας από τους αστυνομικούς μέσα από το παράθυρο,και του "έφυγε η πυτιρίδα"!!!
Αμέσως κατέβηκαν όλοι κάτω,με κατέβασαν κάτω,μου έβαλαν χειροπέδες και βούρ για το τμήμα.Αφού έγινε εξακρίβωση των στοιχείων μου,μου είπαν πώς πρέπει να μεταφέρω τα όπλα με τον σωστό τρόπο και μου είπαν να πάω στο καλό.Εννοείται ότι πήρα και τα όπλα μου πίσω.
Τι θέλω να πώ μ'αυτό?Ότι μέχρι ένα σημείο και οι αστυνομικοί την δουλειά τους κάνουν(που μέσα σ'αυτήν είναι να παρουσιάζουν και κάποιο έργο στους ανώτερους)και σταματάει εκεί η ιστορία.
Η συγκεκριμένη περίπτωση του φίλους μας,πιστεύω ότι συγκαταλέγεται στις λεγόμενες "κακιές στιγμές"(και δική του,αλλά και των αστυνομικών)και είμαι σίγουρος ότι ενώπειον του δικαστηρίου δεν θα έχει το παραμικρό πρόβλημα.
Έχει τύχει από την περίοδο που άρχισα να ασχολούμαι σοβαρά με το αεροβόλο,να δεχθώ τρείς ελέγχους στο δρόμο.
Η πρώτη ήταν πηγαίνοντας σε αγώνα στα Γρεβενά,όπου λίγο έξω από τα Μετέωρα,σε έλεγχο που μου έγινε,αφού τους είπα ότι πάω σε αγώνες σκοποβολής,όχι μόνο δεν μου είπαν τίποτα,αλλά μου ευχήθηκαν και καλή επιτυχία.
Η δεύτερη και η τρίτη ήταν στην Αθήνα,πηγαίνοντας πρός το σκοπευτήριο.Στην πρώτη περίπτωση ήταν λίγο πιό σχολαστικοί από την δεύτερη,αλλά όλα καλά,
Την δεύτερη μάλιστα,όταν άνοιξα την βαλίτσα για να τους δείξω το όπλο,το έβγαλαν και το χάζευαν και είπαν ότι καλά θα ήταν,να είχαν χρόνο να πέρναγαν μιά βόλτα από το σκοπευτήρι να το έριχναν.
Αφήστε δε και τις φορές που έχουν έρθει στο σκοπευτήριο πόσες φορές και όχι μόνο δεν "ψαχνόντουσταν",αλλά πιάνουμε και την κουβέντα.
Όπως έγραψα και σε άλλο μήνυμα,όλα είναι θέμα προσέγγισης και χειρισμού της κατάστασης.