Θέματα Ασφάλειας.
Ξεκινάω με παραδείγματα από αγώνες αεροβόλων στο Εθνικό Σκοπευτήριο Βύρωνα, μιας και είναι το μεγαλύτερο μέρος της Ολυμπιακής Σκοποβολής στην Άττικη αλλά και γενικότερα στην Ελλάδα το αεροβόλο είναι αυτό στο οποίο έχουν πρόσβαση οι περισσότεροι.
Πολύς κόσμος δείχνει να μην θεωρεί το αεροβόλο όπλο. Το συνηθέστερο σχόλιο όταν εξηγώ σε ενδιαφερόμενο για την σκοποβολή τα αγωνίσματα του αεροβόλου, είναι "ρίχνετε και με αληθινά όπλα?". Ακόμα και αν ένα αγωνιστικό αεροβόλο ίσως να μην είναι ακριβώς φονικό όπλο, η απώλεια ενός ματιού ή μερικά ράμματα θα είναι απολύτως αληθινά.
Οι κανονισμοί έχουν μέριμνα για κάθε στάδιο της κίνησης μας μέσα στο σκοπευτήριο ώστε να μας προστατέψουν από τις κακοτοπιές ακόμα και όταν η κοινή μας λογική δεν το κάνει. Λόγω της πραγματικότητας των Ελληνικών σκοπευτηρίων και συνθηκών διοργάνωσης, δεν είναι δυνατόν να έχουμε ξεχωριστούς χώρους για έλεγχο οπλισμού, προθέρμανση και dry firing κλπ. ούτε και αρκετό κόσμο για επίβλεψη οπότε αναγκαζόμαστε να προσαρμοστούμε και η κοινή λογική αποκτά ακόμα μεγαλύτερη σημασία.
Κατά την προσέλευση στο σκοπευτήριο, ο αθλητής θα μπεί στο χώρο, θα περάσει από τον έλεγχο οπλισμού, και θα περάσει στην θυρίδα του.
Ο κανονισμός λέει ότι το όπλο πρέπει να μεταφέρεται μέσα στη θήκη του, και να βγαίνει από αυτήν μόνο στην θυρίδα και/ή με άδεια του αρχηγού βολής και των βοηθών του. Το όπλο πρέπει να έχει πάντα το κλείστρο ανοιχτό, την κάννη στραμμένη σε ασφαλή κατεύθυνση και σύμφωνα και με τις προσαρμογές του κανονισμού για το 2013 να έχει μέσα στην κάννη ένα μήκος χοντρής πετονιάς που να προεξέχει και από τις δύο πλευρές ώστε να είναι βέβαιο και ορατό ότι δεν υπάρχει σφαιράκι μέσα στην κάννη.
Στον Βύρωνα που δεν υπάρχει ειδικός χώρος για έλεγχο οπλισμού αφήνουμε τις τσάντες μας στις κερκίδες, κάνουμε μια σειρά μπροστά στο τραπέζι της γραμματείας με τα όπλα ανά χείρας και αφού περάσουμε τον έλεγχο παίρνουμε την τσάντα μας και πάμε στην θυρίδα που μας έχουν καθορίσει.
Λίγοι σκοπευτές ασχολήθηκαν να προμηθευτούν ένα κομμάτι πετονιάς στις αρχές του '13, και ελάχιστοι την χρησιμοποιούν ακόμα.
Αρκετοί κάθονται στη σειρά κρατώντας το πιστόλι από τη λαβή, με το κλείστρο κλειστό και την κάννη στραμμένη προς τους γύρω τους.
Τόσο παλαιοί σκοπευτές, όσο και πιτσιρικάδες που θα έπρεπε να είναι υπό την επίβλεψη των προπονητών ή των γονέων τους.
Όσο σίγουρος και αν πιστεύει κανείς ότι το όπλο του είναι άδειο, αρκεί να κάνει λάθος μία φορά. Εξάλλου δεν φταίνε τίποτα οι υπόλοιποι αθλητές να βλέπουν όπλα στραμμένα πάνω τους με κλείστρα κλειστά και δάχτυλα στην σκανδάλη.
Ο σωστός τρόπος (όπως τον καταλαβαίνω εγώ τουλάχιστον) είναι να κρατάμε το όπλο με το χέρι γύρω από την κάννη ή το κορμό και μακριά από τη λαβή και τη σκανδάλη, με την κάννη στραμμένη προς τα πάνω, κλείστρο ανοιχτό και πετονιά μέσα στην κάννη.