Μπράβο Αποστόλη

Συμφωνω μαζί σου, απλά να θυμίσω ότι κι εδώ υπήρχε η εθνοφυλακή ( δεν ξέρω τι έχει απογίνει στις μέρες μας ίσως κάποιος στρατιωτικός να μας διαφωτήσει ), σε σπίτια των ακριτικών περιοχών υπήρχαν όπλα στα σπίτια και συνέχεια υπήρχαν έλεγχοι για το άν έχουν χρησημοποιηθεί κτλ κτλ.
Δηλαδή η πολιτεία για πολλωστή φορά ξεκινάει από την ενοχή για να καταλήξει στην αθώωση.
Στην Ελβετία υπάρχει και εμπιστοσύνη προς τους πολίτες, για την ορθή χρήση των όπλων κτλ κτλ. Εδώ πάς για ένα κυνηγετικό όπλο να βγάλει κανείς άδεια και περνάει από χίλια κόσκινα λες και έχουν να κάνουν με παραστρατιωτική οργάνωση κτλ κτλ.
Για το θέμα μας υπάρχει λύση και λέγεται ΠΑΙΔΕΙΑ. Να μάθουν οι άνθρωποι να μην είναι οπλοφοβικοί, να μάθει ο κόσμος ότι τα όπλα δεν σκοτώνουν από μόνα τους αλλά θέλουν πάντα και κάποιον να πατήσει τη σκανδάλη, όπως κάνω εγώ στα δικά μου παιδιά που τους μαθαίνω να μη φοβούνται τα όπλα αλλά να μάθουν υπεύθυνα τη σωστή χρήση τους.
Αυτό όμως λείπει από την κοινωνία μας, γιατί άραγε; γιατί θέλουν κάποιοι με σύστημα να μην υπάρχουν όπλα, να τα φοβόμαστε. Λένε ότι ένα όπλο στο σπίτι μπορεί να προκαλέσει ατύχημα, πόσοι από μάς που τηρούμε σωστά και με ευλάβεια τους κανόνες ασφαλείας είχαμε ποτέ ατύχημα;