Από το ethnos.gr 13/10/2010
"Οι περιορισμοί του νομοσχεδίου βαδίζουν στα γνωστά ελληνικά πρότυπα της σταδιακής δυσχέρανσης και της διογκούμενης γραφειοκρατίας, που δεν συμβαδίζει με την πρακτική άλλων χωρών της Ευρωπαϊκής Ενωσης. Τρανό παράδειγμα οι διόπτρες. Είναι νόμιμες σε όλες τις χώρες της ΕΕ και αλλού. Η Ελλάδα επιμένει να τις δαιμονοποιεί, λες και η διόπτρα διά μαγείας αυξάνει την επικινδυνότητα του όπλου στο οποίο θα βιδωθεί.
Η αλήθεια είναι ότι η διόπτρα δεν διευκολύνει τη σκόπευση. Αυτό που κάνει η διόπτρα είναι ότι καθιστά την αναγνώριση του στόχου ευκολότερη και έτσι αποφεύγονται ατυχήματα του στυλ «τον πήρα για γουρούνι και έριξα». Η Ελβετία επιβάλλει τη χρήση διόπτρας στο τριχωτό θήραμα, ενώ η Βρετανία τη συνιστά με έμφαση στο κυνήγι τριχωτού (βλέπε προτροπή της Επιτροπής Διαχείρισης Ελαφοειδών), η Ελλάδα όμως την... απαγορεύει και τη διώκει!"
Φυσικά το παραπάνω απόσπασμα συνδέει τη χρήση της διόπτρας με κυνήγι αλλά είναι ενδεικτικό το παράδειγμα για το πως λειτουργεί το κράτος εδώ και πως στην Ευρώπη τα υπόλοιπα κράτη, βέβαια αν δε κάνω κάποιο σοβαρό λάθος το ίδιο πρόβλημα με εμάς αντιμετωπίζει η Γαλλία.
Είναι σοβαρό θέμα και ουσιαστικά ήταν ένας από τους βασικότερους λόγους σύστασης του ΑΟΦΑ, για να μπορεί ένας φορέας -έστω και στη μορφή σωματείου- να απευθύνεται σε άλλους υπεύθυνους φορείς.
Θεωρώ πως έχουμε αποκομίσει αρκετά από αυτά που χρειαζόμαστε, δηλ. την απαραίτητη γνώση, έχουμε δείγματα γραφής να παρουσιάσουμε, δυναμική και μένει να κάνουμε τα βήματα προς τη σωστή κατεύθυνση και με σωστό τρόπο. Υπερασπίζομαι από παλιά οτι αν το θέλουμε πραγματικά, αν το κυνηγήσουμε και το υποστηρίξουμε μπορούμε να κερδίσουμε κάτι, και λέω "κάτι" γιατί ενώ έχω τη βεβαιότητα πως αν καταλήγαμε σε Ευρωπαϊκά δικαστήρια θα είχαμε θετικό αποτέλεσμα, όμως ως γνωστό είναι πολλές οι Ευρωπαϊκές αποφάσεις που η χωρά μας δε τήρησε και δε τηρεί....
Δοξάζω το Θεό που κάποια "θεματάκια" τον τελευταίο καιρό μας θυμίσαν σε πόσο "καλοπροαίρετο" κόσμο κινούμαστε και πόσο κάποιοι από εμάς είχαμε κοιμηθεί για τα καλά (δε θέλω να προσβάλλω κανέναν, μια διαπίστωση κάνω και μπορώ να συμπεριλάβω και τον εαυτό μου σε αυτήν). Δε πειράζει, κάθε εμπόδιο για καλό λέει ο σοφός λαός.
Κινούμαστε ελαφρώς "έξω" από τα όρια της νομιμότητας, είναι γνωστό πιστεύω σε όλους μας και η αλήθεια είναι πως πρέπει να γίνει η προσπάθεια να αλλάξει αυτό. Ευτυχώς υπάρχουν κάποιοι αστυνομικοί που κατανοούν τις αντιφάσεις του Νόμου περί όπλων, φυσικά αυτό δεν εξασφαλίζει τίποτα, απλά μειώνει τον υπαρκτό κίνδυνο χωρίς να τον αποκλείει.
Η ουσία είναι πως το θέμα διόπτρα δεν έπαψε ποτέ να μας απασχολεί, από την άλλη δεν έχουμε ενεργήσει για αυτό το θέμα όσο ενεργά θα έπρεπε. Θέλω να ελπίζω πως μέσα στο 2014 θα έχει γίνει κάτι. Αισιοδοξώ χωρίς να ονειροβατώ.
