Η εξάπλωση των επιβλαβών δεν σχετίζεται με καμία διατάραξη τροφικής αλυσίδας κλπ.
Τα επιβλαβή είναι καροσκοπικοί θύτες και περιλαμβάνουν στην τροφή της ανθρώπινα σκουπίδια ή/και καλλιεργημένα προϊόντα. Το αποτέλεσμα είναι ότι ο πληθυσμός τους δεν βασίζεται και δεν ρυθμίζεται από την "φυσική" τους λεία.
Δείτε τον οποιοδήποτε σκουπιδότοπο και μετρήστε γλάρους. Ο γλάρος που βρίσκει φαϊ στα σκουπίδια δεν σταματά να τρέφεται και με περδικόπουλα. Το πρόβλημα είναι ότι οταν τελειώσουν τα περδικόπουλα δεν μειώνονται οι γλάροι. Το ίδιο ισχύει για άλλα επιβλαβή όπως τις καρακάξες, αλεπούδες, αρουραίους, αδέσποτα σκυλιά και γάτες.
Σε άλλες χώρες, πολύ πιο ζωόφιλες και επιστημονικά πιο προηγμένες από εμάς, ο γλάρος είναι επικηρυγμένος. Αυτό το ξέρουν οι μανδαρίνοι της ορνιθολογίας και όταν μπορούν ελέγχουν τον κοινό γλάρο για να σώσουν τον σπάνιο Αιγαιόγλαρο. Ομως ούτε οι ίδιοι δεν τολμούν να το πουν στους πιο δογματικούς συντρόφους τους. Και έτσι η χώρα βαδίζει σε έναν δρόμο υπανάπτυξης όπου κανείς δεν τολμά να τα βάλει με τους δογματικούς, δεν γίνεται καμία ουσιαστική διαχείριση του περιβάλλοντος και οι επιστήμονες κάνουν μώκο για να μην τους πάρει η ιδεοληπτική μπάλλα.
Εν κατακλείδι είμαστε γελοίοι.